12 juli 2007
Bezoek Hedwige Polder
Donderdag 12 juli 2007 hebben wij, vertegenwoordigers van Stichting De Levende Delta en de ZLTO, mevrouw Lia Roefs (PvdA Tweede Kamer) en mevrouw Maria LeRoy (PvdA Provinciale Staten Zeeland) vergezeld bij een werkbezoek aan de Hedwigepolder. In deze schitterende polder werden wij ontvangen door de heer. E.P.S. Baecke, een van de pachters en de rentmeester, de heer Rottier. Wij kijken terug op een zeer nuttige, welbestede en informatieve middag. Beide politica waren zichtbaar onder de indruk van wat zij zagen en te horen kregen.

Is het zinvol een economisch rendabel gebied van ongeveer 300 ha groot op te offeren ter compensatie van de verdieping van de Westerschelde? Ontpolderen druist in tegen de basis gevoelens van de meeste Zeeuwen. EnquÍte en een handtekeningen actie in de afgelopen jaren hebben dat overduidelijk aangetoond. Ondanks het feit, dat noch het Provinciaal Bestuur, noch een groot aantal van de Zeeuwen voorstander is van ontpolderen. Maar ondanks het feit dat alleen tot ontpolderen kan worden overgegaan op basis van vrijwilligheid, wordt de laatste weken het mes wel erg scherp op de keel gezet van pachters en eigenaar van de Hedwigepolder. Dreiging door de minister van LNV met oneigenlijke procedures, zoals de rijksprojectenprocedure (ambtelijke taal voor onteigenen), was directe aanleiding voor betrokkenen om daar waar mogelijk de politiek te informeren over de gang van zaken.

Tijdens het bezoek van mw Lia Roefs (PvdA 2e Kamer) en mw Maria LeRoy (PvdA, Provinciale Staten) kregen wij een goede indruk van het economische en natuur belang van de Hedwigepolder. De polder is omzoomd en doorsneden door lange rijen hoge populieren, het polderlandschap onderbroken door allerlei bosjes, kreken en binnendijkse poelen ter wille van foerage mogelijkheden voor wild en vogels. De polder is reeds vier generaties lang in het bezit van een eigenaar, die zich inzet voor behoud van goede landbouwgrond en oog heeft voor de instandhouding van het natuurschoon. Waarom dan een gebied onder water zetten, dat van nature - sneller dan wij denken - weer aanslibt en droge hooggelegen grond wordt. In de hele Delta zijn andere gebieden waar, zonder offers en meer vanzelfsprekend, nieuwe natuur, buitendijks aangelegd kan worden, zoals bijvoorbeeld in het Grevelingen gebied, of de gebieden rondom Perkpolder.

De groep belangstellenden werden rondgeleid door de rentmeester en een van de pachters. Zij hebben de politieke vertegenwoordigers uitvoerig geïnformeerd over de gang van zaken zoals die tot nu toe is gevolgd. Emotievol werd gesteld dat de huidige ambtenaren en de minister van LNV, Gerda Verburg, wel erg onachtzaam omgaan met de betrokkenen terwijl de Tweede Kamer nog steeds geen finaal besluit heeft genomen en ook bij haar 'vrijwilligheid' bij het verwerven van gronden voorop staat.

Een van de te betwiste onderwerpen van de ontpoldering is het terugbrengen van zogenaamde 'wetlands', gunstige foerageer gebieden voor trekvogels. Het buitendijkse gebied echter laat een verwaarloosd schorren gebied zien, waarop geen enkele vogel te bekennen valt: hoog opgegroeid grasland met her en der wat riet; veel te hoog gelegen voor de omschrijving 'wetland'. Staande op de Scheldedijk dringt zich de voor de hand liggende oplossing op: een deel van Saeftinghe afgraven zodat het weer waardevolle natuur oplevert en de Hedwighepolder sparen!!!

Op oude kaarten van Zeeland is goed zichtbaar dat de Schelde ter hoogte van Saeftinghe een zeer nauwe toegang bood tot België. Verbreding van de Westerschelde om haven gebied van Antwerpen tot in lengte van dagen toegankelijk te houden voor steeds grotere zeeschepen is onhaalbaar. Overal elders in de wereld zien we dat zeehavens zo ver mogelijk naar buiten worden aangelegd: De Rotterdamse haven breidt uit naar Europoort, de Amsterdamse haven activiteiten gaan richting IJmuiden. Singapore, Hamburg, Hongkong: ze liggen allemaal aan open water.
Het wordt tijd dat een 19e eeuws verdrag herzien wordt met de ogen van nu en gericht op de nabije toekomst.
Versterking van de natuur kan ook bereikt worden met maatregelen, die zonder afbraak van het bestaande gepaard gaan. Zie ook het Deltamanifest van een grote groep maatschappelijke organisaties dat op 14 mei j.l. aan de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, mevrouw J.C.Huizinga-Heringa tijdens haar kennismakingsbezoek aan Zeeland werd aangeboden. Dit manifest dringt aan op een dynamische ontwikkeling van het belang van het bijzondere natuurgebied dat de delta is en het functioneren van de regionale en (inter)nationale economie. Geheel in lijn met de Visie in het beleidsplan 2007 van de stichting De Levende Delta. Tijdens dit bezoek bepleitte onze voorzitter het opstellen van een nieuw Deltaplan waarin veiligheid en natuurontwikkeling in onderlinge samenhang worden verbeterd.
Maatschappelijke organisaties in Zuid-West Nederland hebben elkaar rondom dit concept gevonden. Hier is sprake van integrale benadering en ontwikkelingsgerichte visie op veiligheid, economische ontwikkeling en meer natuurlijkheid in en rondom de Deltawateren. Duurzame hoge leefkwaliteit in Zeeland moet voorop staan. Niet min of meer toevallig of opportuun gemaakte afspraken, die langer uitstel niet dulden. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Ter plekke zien we vanaf de Scheldedijk in de Hedwigepolder op beide oevers van de Schelde, hoe België - niets ontziende - economische bedrijvigheid heeft toegestaan tot aan het water. De kerncentrale van Doel staat op het buitendijkse schor. Loskaden en industrie tot aan de waterkant.
Dus vragen wij ons af: moet Nederland ter compensatie van ongebreidelde Belgische expansiezucht hoogwaardige landbouwgrond opofferen?

Stichting De Levende Delta is voorstander van een nieuwe aanpak en het sluiten van het dossier 'ontpolderen'. Waarom? Omdat de situatie, vergeleken met een tiental jaren geleden is veranderd. Waarom vasthouden aan ideeën, die jaren geleden mogelijk een bepaalde visie uitdroegen, maar waarvan inmiddels al luid en duidelijk bekend is dat er geen draagvlak voor bestaat in de provincie? Waarom moet Zeeland gedwongen worden een deel van haar economisch renderende natuur prijs te geven? Laten we kritisch, nuchter en vooral realistisch de problematiek bekijken, de situatie intellectueel analyseren en met gevoel voor verantwoordelijkheid zorgdragen voor de Zeeuwse Delta. De provincie Zeeland is er niet bij gebaat omgetoverd te worden in een groot natuurgebied. Er wonen niet alleen vogels en dieren, maar ook mensen. Mensen, die economische afhankelijk zijn van ontplooiing van het gebied.

AvdH, 16 juli 2007